وي كه روزنامه‌نگار و ستون‌نويسي زبردست نيز هست، در زماني كه ستون هفتگي خود را در مجله InfoWorld مي‌نوشت، بيش از پانصدهزار خواننده متخصص در سراسر جهان داشت و از اين طريق دانسته‌ها و يافته‌هاي خود را منتقل مي‌كرد. متكالف عليرغم مشغله‌هاي فراواني كه داشت و در زمان طرح سؤالات، براي به پايان رساندن پروژه‌اي مهم، در سوييس به سر مي‌برد، پاسخ سؤالات را به سرعت آماده كرد و آن‌ها را ارسال نمود و در همان ابتدا از اين‌كه نمي‌تواند به زبان فارسي گفت‌وگو كند عذرخواهي كرد! ماهنامه شبكه و سردبير آن از اين‌كه توانسته‌اند تعامل مناسبي را با بزرگان علم و فن در سراسر دنيا برقرار كنند و به نوعي آغاز كننده اين راه در بين مطبوعات ايراني باشند، خرسند هستند و اميدوارند كه اين تعامل‌ها كه رويكردي صرفاً علمي و فني دارند، بتوانند به توسعه ديدگاه‌هاي خوانندگان كمك كنند و اين قبيل فعاليت‌ها به نهادينه شدن چنين حركت‌هايي در مطبوعات تخصصي بينجامد.

 

اولين سؤال را اين‌گونه مطرح مي‌ شود كه از چه زماني ايده پروتكل اترنت (Ethernet) در ذهن شما شكل گرفت؟

متكالف: از زماني كه در مركز تحقيقات پالوآلتو شركت زيراكس، يعني همان مجموعه معروف PARC كار مي‌كردم، به اين فكر افتادم. در واقع اترنت در يادداشتي كه من در تاريخ 22 مي 1973 نوشتم، متولد شد.

 

هدف اصلي از پديدآوردن اين پروتكل چه بود؟

○ من معتقد بودم كه مي‌توان با استفاده از بسته‌ها يا Packetهاي داده‌اي، PCها را با سرعت بسيار زياد به يكديگر متصل كرد و اين بسته‌ها را به‌صورت توزيع‌شده روي رسانه‌اي اشتراكي به جريان انداخت.نام آن رسانه را اتر (Ether) و شبكه حاصل از آن را اترنت (Ether-net) گذاشتم. رسانه موردنظرم در آن زمان، كابل‌هاي هم‌محور يا Coaxial بود. ضمن آن‌كه در آن زمان نخستين كسي بودم كه به موضوع شبكه كردن كامپيوترهاي شخصي كه مي‌توانستند در هر جايي حضور داشته باشند، اشاره كردم. در واقع نخستين كسي بودم كه به اين نتيجه رسيدم كه روزي كامپيوترهاي شخصي يا PCها، بسيار فراگير خواهند شد و بايد براي اتصال آن‌ها به يكديگر  فكري كرد.

به نظر مي‌آيد همانند ساير طرح‌هاي بزرگ، اترنت نيز در ابتدا براي مصارف پژوهشي و آموزشي طراحي گرديد. آيا همين‌طور است؟

○ البته. اترنت در ابتدا به عنوان يك نمونه پژوهشي مطرح گرديد و پياده‌سازي آن هم براساس شبكه‌هاي آرپانت (در واقع نسخه اول شبكه اينترنت) و Aloha net صورت گرفت. Aloha net يك شبكه WAN راديويي بود كه در سال 1970 در دانشگاه هاوايي شكل گرفته بود.

● نخستين كاربرد اترنت چگونه بود؟

 يا بهتر بگيم اترنت در ابتدا چه چيزهايي را به يكديگر متصل كرد؟

○ سؤال جالبي است. PCها و چاپگرهاي ليزري از ابداعات مركز PARC هستند. نخستين كاربرد اترنت، متصل ساختن يك PC به اولين چاپگر ليزري بود. سپس به عنوان دومين آزمون، تعدادي PC به شبكه آرپانت متصل شدند. البته وقتي مي‌گويم PC ، منظورم چيزي نيست كه امروزه به عنوان كامپيوتر شخصي متداول شده است. منظورم كامپيوترهاي خاص روميزي است كه آن زمان در مركز PARC ابداع شده بودند.

 

 به‌طور خلاصه نحوه كار نخستين پروتكل اترنت را توضيح دهيد؟

○ كامپيوترهايي كه مي‌خواستند به شبكه متصل شوند، از رسانه مشتركي براي تبادل داده‌هايي كه به شكل Packet به قطعات كوچكتري تقسيم شده بودند، استفاده مي‌كردند. هنگام طراحي پروتكل (يعني سال 1973) سرعت انتقال داده‌ها برابر با 94/2 مگابيت برثانيه بود. اين‌كه بتوان از رسانه يا همان كابل به عنوان رسانه‌اي اشتراكي استفاده كرد، با استفاده از تكنيك CSMA/CD ميسر مي‌شد. (CSMA/CD همان Carrier Sense Multiple Access with Collision Detection يا دسترسي چندگانه حساس به خط حامل با استفاده از آشكارسازي تصادم مي‌باشد.) البته من اين روش را به همراه يكي از همكارانم به نام David Boggs در سال 1976 در سمينار CACM ارائه داديم و برنده جايزه نيز شديم. در اينجا وارد جزييات نمي‌شوم. همين‌قدر اشاره مي‌كنم كه پروتكل اترنت به آن علت موفقيت زيادي را به همراه داشت و توانست در بين ساير پروتكل‌هاي پيشنهادي به خوبي مزاياي خود را نشان دهد كه ساده و سريع بود و از دوباره كاري در ارسال اطلاعات جلوگيري مي‌كرد.

● كاربرد اترنت چگونه گسترش يافت؟

○ در ابتدا همان‌گونه كه گفتم، اترنت براي اتصال چاپگر و كامپيوتر به كار گرفته شد. سپس ارسال email نيز از طريق آن امكان‌پذير شد. بعد از آن، PFMTS يا مجموعه كارهاي چاپ(P) ، انتقال فايل(F)، نامه‌نگاري(M) ، خدمات ترمينالي (T) و آماده‌سازي براي ساير كاربردها (S) به مجموعه وظايف آن اضافه شد. در اوايل دهه 80 ميلادي كه چاپگرها و ديسك‌ها ادواتي گران‌قيمت بودند، اترنت در به اشتراك‌گذاري آن‌ها و كاهش هزينه‌ها سهم به‌سزايي داشت.

● اين پروتكل چگونه استاندارد شد؟

○ اترنت در سال 1973 ابداع شد و جزئيات فني آن در سال 1976 منتشر گرديد. من در سال 1979 شركت 3com را بنيان‌گذاري كردم و با كمك كنسرسيومي مركب از شركت‌هاي DEC ، زيراكس و اينتل موفق شدم اترنت را در سازمان IEEE تحت شماره 3/802 استانداردسازي نمايم. همين تلاش‌ها باعث شد كه اترنت در دسامبر سال 1982 توسط 199 شركت بزرگ و مهم دنيا نيز به عنوان استاندارد موردپذيرش واقع شود. پس از آن در شركت 3com  موفق شديم اترنت را براي IBM PC پياده‌سازي كنيم و از سال 1984 شروع به توسعه عمومي آن كرديم. از آن پس نيز همچنان پورت‌هاي اترنت توسط سازندگان مختلف ساخته مي‌شود و به فروش مي‌رود و توسط طراحان، در شبكه‌هاي مختلف به كار گرفته مي‌شود.

● پروتكل اترنت محصول كار انفرادي شما بود؟

○ خير. David Boggs، همكار بسيار نزديك من در طراحي و تدوين اين پروتكل بود. البته از همكاري دوستان ديگرم نيز بهره‌مند بودم.

 

 

 

● آيا اترنت اولين پروژه مهمي بود كه شما انجام داديد؟
○ اترنت در واقع معروف‌ترين پروژه‌اي است كه من انجام داده‌ام. من روي قسمت‌هاي ديگري و شبكه‌هايي كه اكنون به شبكه جهاني اينترنت منتهي شده‌اند نظير شبكه آرپانت،NCP ،Telnet ، TCP/IP و... نيز كار كرده‌ام. من اكنون 59 ساله‌ام و اترنت 32 ساله است. كارهاي پژوهشي و اجرايي فراوان ديگري نيز داشته‌ام.

 



●‌حدس مي‌زنيد چه تعدادي از شبكه‌ها هم‌اكنون از پروتكل اترنت استفاده مي‌كنند؟

○ نمي‌دانم، شايد هزاران هزار شبكه. بد نيست به آماري اشاره كنم كه در سال 2004 مؤسسه تحقيقات IDC منتشر كرده بود. براساس آن آمار در سال 2004 بالغ بر 200 ميليون پورت جديد اترنت (روي سوييچ‌ها) در سطح جهان به فروش رفته است. همين آمار كوچك مي‌تواند اشاره‌اي باشد به گستردگي استفاده از پروتكل اترنت در سطح جهان.

 

خود شما نام اترنت را براي آن پروتكل قرار داديد؟

○ بله. اما بد نيست مقداري در مورد آن توضيح دهم. در زمان باستان براين عقيده بودند كه فضاي اطراف ماوراي زمين از ماده‌اي پر شده است به نام اتر (Ether)  يعني همان جايي كه اكنون مي‌دانيم خلا است. وظيفه اتر آن بود كه نور خورشيد را به زمين برساند و در واقع رسانه انتقال نور خورشيد به زمين بود. ولي خودش به‌صورت Passive  يا غيرفعال و منفعل عمل مي‌كرد. شبكه‌ها هم قرار بود رسانه‌اي داشته باشند كه وظيفه حمل و نقل و انتشار داده‌ها را به عهده داشته باشد. اين رسانه براي من تداعي‌كننده همان مفهوم اتر بود. من از آن ايده قديمي استفاده كردم و از تركيب آن با نت (شبكه)، كلمه اترنت را ساختم.
 ●  آينده اترنت را چگونه مي‌بينيد؟

○ اترنت نيز همانند ساير فناوري‌ها به جلو مي‌رود و گاهي هم در راه توسعه آن مشكلاتي بروز مي‌كند. ولي چشم‌انداز آن روشن است. اكنون اترنت با سرعت 10 گيگابايت برثانيه كار مي‌كند (آن را مقايسه كنيد با سرعت كمتر از 3 مگابايت برثانيه در روزهاي آغازين) و به زودي به سرعت‌هاي 40 گيگابيت برثانيه و يكصد گيگابيت برثانيه نيز خواهد رسيد. همچنين به غير از شبكه‌هاي كابلي، اترنت روي شبكه‌هاي بي‌سيم نيز با نام‌هاي Wi-Fi و WiMAX در حال استفاده است. حتي در كاربردهاي خاص، يعني مثلاً ميكروكنترولرها نيز به طور دروني پياده‌سازي شده است و در پروتكل‌هاي جديد ديگري نيز مانند ZigBee (پروتكل 802.15.4) هم ديده مي‌شود. كاربرد ديگري نظير ارتباط بين شبكه‌هاي LAN و WAN تحت عنوانTelechasm به عنوان راهكاري ارزان و سريع نيز مطرح است. مي‌بينيد كه كاربردهاي آن طوري توسعه مي‌يابند كه انگار اين پروتكل 32 ساله هنوز در ابتداي راه است.

 

دكتر رابرت (باب) متكالف‌


Robert (Bob) Metcalfe در سال 1946 در نيويورك متولد شد و از دبيرستاني در لانگ آيلند فارغ‌التحصيل شد. وي سپس به دانشگاه MIT رفت و در سال 1969 در دو رشته‌ مهندسي برق و مديريت صنعتي فارغ‌التحصيل گرديد. وي سپس مدرك كارشناسي ارشد خود را در رياضيات در سال 1970 از  دانشگاه هاروارد اخذ نمود و سه سال بعد با تز دكتري ارتباطات مبتني بر Packet از همان دانشگاه فارغ‌التحصيل گرديد.

متكالف سپس در همان سال، در مركز تحقيقات پالوآلتو زيراكس (PARC) ، پروتكل اترنت كه مبناي شبكه‌هاي LAN است را ابداع نمود.

وي در سال 1997 به عضويت آكادمي ملي مهندسي درآمد و در سال 2005 مدال ملي فناوري را دريافت كرد. متكالف همچنين روزنامه‌نگاري فعال نيز محسوب مي‌شود و در دهه 90 ميلادي داراي ستون ثابتي در هفته‌نامه InfoWorld بود.

دكتر متكالف تجربه كار و مديريت در شركت‌هاي بسياري را دارد. از آن جمله مي‌توان به مديريت و حضور در شركت‌هاي Avistar ،IDG ،IDC ، دانشگاهMIT، مجموعه شركت‌هاي Polaris وNarad ، و رياست هيأت مديره شركت‌هاي Ember ، Paratek و Sicortex اشاره نمود.

وي در سال‌هاي 1979 تا 1990 كه در شركت 3com بود، توانست آن شركت را در اوج فعاليت‌هاي مربوط به طراحي و ساخت تجهيزات شبكه قرار دهد.
متكالف تاكنون نشان‌ها و جوايز فراواني را دريافت كرده است. از جمله جايزه ACM در سال 1980، جايزه گراهام‌بل از IEEE در سال 1988، عضويت در آكادمي هنر و علوم آمريكا در سال 1995، مدال تقدير از انجمن IEEE در سال 1996، عضويت در كنسرسيوم بين‌المللي مهندسي و همچنين چهار مدرك دكتري افتخاري از دانشگاه‌هاي مختلف.